در این سخنرانی عمیقاً دوستداشتنی و بامزه، « تام نش »که دی-جی است و خودش را دزد دریایی مینامد به بررسی این موضوع میپردازد که چگونه سختیهای ناشی از معلولیت به شکلی روشنگرایانه و غیرمنتظره منجر به صبوری، آرزومندی و عملگرایی در زندگی شخصیاش شده است. او میگوید، «ما همگی ضعفهای منحصربهفردی داریم، اگر در اینکه چه هستند صادق باشیم، میتوانیم یاد بگیریم که چطور از آنها بهترین استفاده را ببریم.»