Amia i jej przyjaciółka Zelba są nierozłączne od prawie roku. Zwierzają się sobie, grają w gry i rządzą wyimaginowanymi królestwami. Amia uwielbia rozmawiać, a Zelba jest świetnym słuchaczem. Amia czasami ma złe pomysły, a Zelba i tak się na nie zgadza. Amia istnieje naprawdę, a Zelba... nie.
Co więc skłania dzieci do tworzenia takich fikcyjnych postaci? Dowiedz się, dlaczego dzieci wymyślają sobie wyimaginowanych przyjaciół i jakie umiejętności mogą rozwijać poprzez zabawę w udawanie.
[Reżyseria: Caitlin McCarthy, opowiada: Alexandra Panzer, muzyka: Salil Bhayani, cAMP Studio]

