W 2006 roku Tarana Burke poczuła, że musi coś zrobić z przemocą na tle seksualnym, którą zaobserwowała w swojej społeczności. Wzięła kartkę papieru, napisała na niej „Me too”, czyli „Ja też”, i opracowała plan działania ruchu opartego na sile empatii między ocalałymi. Ponad dziesięć lat później zastanawia się, co od tamtej pory stało się z tym ogólnoświatowym ruchem i wzywa do zniesienia władzy i przywilejów, które są fundamentem przemocy na tle seksualnym. Mówi: „Przyszłym pokoleniom należy się świat wolny od przemocy seksualnej. Wierzę, że możemy go zbudować”.