کودکی استینگ تحت سلطه یک لنگرگاه و کارگاه کشتی سازی بود- و او آرزویی نداشت غیر از فرار از فضای زمخت کارگری و صنعتی. اما پس ازگذراندن یک دوره سخت که طی آن چشمه مغزش برای چند سال خشکید، برای نوشتن آهنگ و شعر، خود را در حال نقب زدن به داستان های کارگران لنگرگاهی یافت که در بچگی می شناخت. استینگ در یک سخنرانی شعرگونه و اعتراف آمیز ما را به میهمانی آهنگ هایی از کارهای موسیقایی آینده اش و هم آوازی «پیغام درون بطری» می برد.