Η Ιρανή καλλιτέχνις Σιρίν Νεσάτ εξερευνά το παράδοξο του να είναι καλλιτέχνις στην εξορία: μία φωνή για το λαό της, αλλά μη μπορώντας να γυρίσει σπίτι της. Στο έργο της εξερευνά το Ιράν πριν και μετά την επανάσταση, σκιαγραφώντας πολιτική και κοινωνική αλλαγή μέσα από δυνατές εικόνες γυναικών.