ในวัยเด็ก ชามีม อักทาร์ประพฤติตัวเป็นเด็กชายในปากีสถาน เธอจึงได้รับสิ่งต่าง ๆ ที่เด็กหญิงชาวปากีสถานไม่ได้รับ เช่น การออกไปเล่นข้างนอก และการไปเรียนหนังสือ จากการเปิดหูเปิดตา การพูดคุยเป็นการส่วนตัว อักทาร์เล่าถึงว่าโอกาสในการได้รับการศึกษาได้เปลี่ยนเส้นทางชีวิตเธออย่างไร และเธอยังเล่าว่าสุดท้ายมีการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมในหมู่บ้านของเธอ ที่ทุกวันนี้เด็กผู้หญิงได้ไปโรงเรียน