در مدرسه هنر، فيل هانسن دچار رعشهاى سركش در دستش شد كه او را از خلق نقاشيهاى نقطه نقطهاى كه عاشقش بود، بازداشت. هانسن نابود شده بود، بىهدف سير مىكرد. تا اينكه عصب شناسى به وى اين پيشنهاد ساده را نمود: اين محدوديت را به آغوش بگير … و سوارش شو.