در ۱۹۷۶، موشه سفدی با خلق پروژه زیستگاه ۶۷، آپارتمان سازی یک پارچه را زیر سوال برد، به این ترتیب که به هر کدام از واحدها نوع تازه ای از فضای آزاد تخصیص یافت. تقریبا بعد از گذشت ۵۰ سال، او معتقد است که نیاز به این نوع از ساختمانسازی بیشتر از همیشه می باشد. در این گفتگوی کوتاه، سفدی به بررسی آن مجموعه از پروژه ها می پردازد که با ساختمانهای مرتفع و فراهم کردن امکان نفوذ نور به درون شهرهای پرازدحام سرو کار دارد.