در ۱۸۱۲ چهار مرد برای صبحانه در دانشگاه کمبریج همدیگر را ملاقات میکنند. چیزی که بعنوان صبحانهای پرشور شروع شد به انقلاب علمی جدیدی منتهی گردید، که در آن این مردان-- خود را "فلاسفه طبیعی مینامیدند" تا مادامیکه که بعدها واژهی "دانشمند" ابداع شد-- چهار اصل عمده را برای تحقیق علمی معرفی کردند. لارا اسنایدر تاریخدان و فیلسوف، داستان بسیار جالب آنها را میگوید.