Mój ojciec, więzień ciała, który szybuje wolny
W 2011 Ronnie Cahana doznał poważnego udaru, który wywołał u niego syndrom zamknięcia: jego ciało było całkowicie sparaliżowane, za wyjątkiem oczu. U każdego innego człowieka spowodowałoby to załamanie, ale Cahana odnalazł spokój w „uciszeniu zewnętrznego gwaru” i „na nowo zakochał się w swoim ciele”. W poważnej, pełnej emocji prelekcji jego córka, Kitra, opowiada, jak uchwyciła duchowy stan swego ojca, gdy ten pomagał innym, choć sam wydawał się pozornie bezradny.