Ο Κέβιν Μπριλ δεν έμοιαζε με καταθλιπτικό παιδί: αρχηγός στην ομάδα του σχολείου, παρών σε κάθε πάρτυ, αστείος, με αυτοπεποίθηση. Ωστόσο μας περιγράφει την νύχτα που συνειδητοποίησε ότι - για να σώσει την ίδια του την ζωή - χρειαζόταν να πει τρεις απλές λέξεις.