شبی در سال ۲۰۰۲، دوستی به خورخه درکسلر موسیقی کر یک آهنگ را داد و از او خواست که بقیه آن را با استفاده از سبک شعری پیچیده و شاعرانه به نام «دسیما» بنویسد. در این سخنرانی جذاب، درکسلر ماهیت ترکیبی هویت را بررسی میکند و تاریخ دسیما را با تلاش خودش در نوشتن آن ترکیب میکند. او صحبت خود را با اجرای ترانهی حاصل شده به نام «میلونگایی برای یک مور» به پایان میرساند. (به زبان اسپانیایی)