စာကို ဖြည်းဖြည်းဖတ်ခြင်းက စာရေးခြင်းအကြောင်း ကျွန်မကို သင်ကြားပေးခဲ့ပုံ။
စာလုံးတွေရဲ့အောက်မှာ သူ့လက်ချောင်းဖြင့် ပြေးနေရင်းနဲ့ စာကို ဖြည်းဖြည်းဖတ်တာဟာ ဒီလိုမဖတ်ရဘူးလို့ သူ့ကို ဆုံးမခဲ့တဲ့ ကြားမှာကို Jacqueline Woodson အား အရသာခံဖို့ စာအုပ်တွေရေးတဲ့ ဘဝတစ်ခုဆီကို ဦးတည်ပေးလိုက်ပါပြီ။ ဒီခံစားချက် အပြည့်အဝပါတဲ့ ဟောပြောချက်ထဲမှာ သူက ကျွန်တော်တို့ သွားမယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ တွေးမထားဖူးတဲ့ နေရာတွေကို ကျွန်တော်တို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို အရှိန်လျှော့ချပြီး နှစ်သက်ခံစားစေဖို့ ကျွန်တော်တို့ကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ဆုံတွေ့မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးတဲ့ လူတွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို မိတ်ဆက်ပေးပါတယ်။ သူ မေးလိုက်တာက " အဆုံးမှာတော့ ဒီကမ္ဘာထဲမှာ အထီးမကျန်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတယ်ဆိုတာနဲ့ ကျွန်မတို့ ထွက်ခွာမသွားခင် ဒီကမ္ဘာကို ပြောင်းလဲလိုက်သလို ခံစားမိဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတယ်ဆိုတာက ဒါပဲ မဟုတ်ဘူးလား"တဲ့။