آنچه به آرامی خواندن درباره نوشتن به من آموخت
به ارامی خواندن-- با انگشتانش که زیر کلمهها حرکت میکرد، حتی وقتی که یاد گرفت دیگر این کار را نکند-- زندگی ژاکلین منتهی به نوشتن کتابهایی شد که از آنها لذت برده میشود. در سخنرانی ترانهوار، او ما را به خواندن آٰرام و ارزش قائل شدن برای داستانهایی دعوت میکند که ما را به مکانهایی میبرند که هرگز فکر رفتن به آنها را نمیکردیم و به آدمهایی معرفی میکند که هرگز فکر ملاقات کردنشان را نمیکردیم. او این سوال را مطرح میکند: «آیا این همان چیزی نیست که همه دنبالش هستیم-- یافتی راهی در انتهای روز که در این جهان احساس تنهایی نکنیم و راهی که که حس کنمی پیش از ترکمان در این دنیا منشا تغییری بودهایم؟»