در این سخنرانی پر احساس، ایو اِنسلِر میگوید که یک سلول دختری درون همگی ما وجود دارد -- سلولی که همهی ما یاد گرفتیم تا سرکوبش کنیم. او داستانهای سرشار از احساسی از دختران و زنانی در سراسر جهان که مصیبتها و خشونتهای تکاندهندهای بر آنها گذشته است تعریف میکند، تا قدرت خیره کنندهی دختر بودن را نشان دهد.