Elizabeth Gilbert önceleri "eserleri yayınlanmayan garson"du, red mektuplarından yılmıştı. Ve henüz, "Ye, dua et, sev"in başarısına ayılırken, kendini güçlü bir şekilde eskisi gibi tanımlarken buldu. Aydın ufkuyla, Gilbert başarının neden başarısızlık kadar yol kaybettirici olduğunu anlatıyor ve sonuçlarına bakmaksızın devamlılık için basit -aslında zor- bir yol öneriyor,
