บางคนอาจอ้างว่าคำสแลงอย่างเช่น hangry (โมโหหิว) defriend (ลบเพื่อน) และ adorkable (น่ารักนะเด็กโง่) นั้น เป็นคำที่เติมเต็มช่องว่างทางความหมายที่สำคัญในภาษาอังกฤษ ถึงแม้ว่าคำเหล่านั้นจะไม่ปรากฏอยู่ในพจนานุกรมก็ตาม แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ใครกันล่ะที่เป็นคนกำหนดว่าคำคำใดจะไปปรากฏอยู่ในหน้าพจนานุกรมเหล่านั้น นักประวัติศาสตร์ทางภาษา แอนน์ เคอร์ซาน ได้นำเราไปสู่ถึงเบื้องหลังที่น่าหลงใหลของพจนานุกรมที่มีผู้คนมากมายทำงานในส่วนเบื้องหลังและการตัดสินใจของพวกเขาบนพื้นฐานที่มั่นคง