آنیکا یی، هنرمند مفهومی، با کمک نشانههایی از روباتیک نرم و جهان طبیعی، ماشینهایی سبکتر از هوا میسازد که پرسه میزنند و همانند اشکالی مستقل از زندگی [به اطرافشان] واکنش نشان میدهند. «هوازی»های شناور او به ما الهام میدهند تا به راههای جدیدی از زندگی با ماشینها فکر کنیم -- و فکر کنیم که چگونه میتوانند به موجوداتی زنده تکامل یابند. او میپرسد: «چه میشود اگر ماشینهایمان چیزی بیشتر از ابزار و به جای آن، نوعی جدید از گونههای همراهمان باشند؟»